เหนื่อย |
|
นอนไม่หลับค่ะ โรคเดิมกลับมาทุกที ไม่รู้ทำไงมันถึงจะหายซินะ ไม่อยากเป็นภาระของใครซะเท่าไร พยายาม ๆ อยู่เนือง ๆ อาทิตย์หน้าก็จะเปิดเทอมละ ไวจังเลยยย เมื่อไหรรันจะหายสับสนกับชีวิตสักที ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีจริง ๆ นะ ที่รันเป็นอยู่ทุกวันนี้ก็มีความสุขดี แต่ทุกครั้ง มันก็อดเผลอไม่ได้ ที่จะคิดไปถึงวันข้างหน้า ความรัก มันยากขนาดนี้เลยหรอ สะกดง่าย ๆ แต่เอาเข้าจริง ๆ ไม่เห็นมันจะง่ายเลย ความคิดก็เหมือนกัน 2 พยางค์เหมือนความรัก แล้วก็ยังซับซ้อนเหมือนกันอีก ไม่มีใครรู้ว่ารันคิดอะไรอยู่ และเช่นกัน รันก็ไม่รู้ว่าใครคิดยังไง งงมะ ตอนนี้ มีคนเข้ามามากมายในชีวิต แต่ความรู้สึก มันกลับบอกว่า... พอได้แล้ว... เฮ้อออออ รันว่ารันสับสนกะตัวเองจัง สำหรับเบิ้ม... เค้าดีใจนะที่เบิ้มบอกว่ารักรัน ที่เบิ้มบอกว่า ตัวเองรู้สึกผิดที่วันนั้นบอกเลิกเค้า แต่ก็เหมือนที่เค้าเคยบอกตัวเองนั่นแหละ ว่าความเป็นความเจ็บที่ฝังอยู่ในใจเค้าตลอดมา เค้าเองก็ไม่รู้เลย ว่าเค้าจะลบมันออกไปได้ยังไง เค้าดีใจนะ ที่เค้าเป็นอยู่ทุกวันนี้ แต่ในในวูบหนึ่ง ความคิดแบบนั้นมันก็เข้ามาในหัว เค้าไม่รู้ ว่าเค้าจะตัดมันออกไปได้ยังไง ทุกวันนี้ บางที น้ำตาก็ไหลออกมาเอง ไม่รู้ว่าเค้าทำถูกมั้ย กับการที่ทำตามหัวใจแบบนี้ บางที บางสิ่งบางอย่าง มันคงต้องรอเวลา
จะว่าไปที่จริง รันเชื่อ ในพรหมลิขิตนะ คู่กันแล้วคงไม่แคล้วกัน เนื้อคู่ ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหน ยังไงเราก็คงได้มาเจอกัน ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ^ ^
|
Posted on Thu 29 May 2008 6:51 |
|
CalendarLast DiaryFavourite Diary
| ||||||||||||
 |
 |
 |
 |