คำตอบของฉันเป็นอย่างนี้...ถ้าการอยู่คนเดียว...มันทำให้ฉันสามารถหัวเราะกับโลกได้โดยไม่รู้สึกว้าเหว่..."ฉันจะเลือกข้อแรก"
ถ้าการอยู่คนเดียว...แล้วทำให้ฉันมีความสุขเวลาเห็นใครเดินจับมือกันโดยที่ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองรู้สึกขาดหาย..."ฉันจะเลือกข้อแรก"
ถ้าการอยู่คนเดียวทำให้ชีวิตฉันเติมเต็มได้ทุกอย่างด้วยตัวเอง"ฉันจะเลือกข้อแรก"
.................................
แต่ภายใต้ข้อกำหนดดังกล่าว กลับไม่มีข้อไหนเลยที่ฉันจะทำได้อย่างนั้นจริงๆ
..................................
ฉันจะหัวเราะกับโลกโดยที่ไม่รู้สึกว้าเหว่ได้อย่างไรในเมื่อฉันอยู่ตัวคนเดียว และไม่มีใครให้รัก
ฉันมองภาพคนอื่นจับมือกัน โดยไม่รู้สึกรู้สากับภาพที่เห็นไม่ได้หรอก
เพราะฉันไม่ใช่คนใจแข็งกับภาพโรแมนติกแบบนั้นและที่สำคัญฉันไม่สามารถเติมเต็มทุกอย่างได้ด้วยตัวของฉันเอง
ไม่ว่าจะกับเรื่องใดก็ตามยิ่งถ้าเป็นเรื่องความรักยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย
ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษที่จะเสกให้ตัวเองมีความสุขกับทุกวันด้วยการรักเฉพาะตัวเอง
.............................................
เราเคยได้ยินประโยคที่ว่า..."มนุษย์เป็นสัตว์สังคม"มานานแล้ว และสังคมที่ว่านี้ ฉันขอรวมไปถึง"สังคมทางความรู้สึก" ด้วย
คนเราคบหากันด้วยมิตรภาพและคนส่วนใหญ่สามารถกระทำทุกอย่างได้เพื่อ"ความรัก"
...................................
แต่ถ้าหากความรักที่ครอบครองอยู่นั้นไม่จีรังอย่างที่คาดหวัง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
ในเมื่อคนทุกคน ย่อมต้องผ่านการทดสอบแม้จะด้วยรูปแบบที่แตกต่างหรือวิถีทางที่ไม่เหมือนกัน
แต่ฉันก็เชื่อว่า ความรักมันตั้งอยู่บนแกนอันเดียวกันการผิดหวังในความรักไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ใครๆ ก็เคยถูกทดสอบด้วยวิธีนี้กันทั้งนั้น
บางคนอาจแลกค่าทดสอบมาด้วยน้ำตาบางคนอาจได้รับแบบทดสอบชนิดที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิต
แต่เมื่อทุกคนก้าวผ่านช่วงนรกนี้ไปได้เมื่อนั้น...ความเข้มแข็งจะงอกเงยขึ้น..ในใจของทุกคน
....................................
"เพราะจะมีแต่คนที่ผ่านความผิดหวังมาแล้วเท่านั้น...ที่จะรู้ซึ้งถึงคุณค่าของ การประสบความสำเร็จในความรัก"...
<< September >>
S
M
T
W
F
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
<< 2008>>